LEES Recensie - Theaterstuk 'Lampje' blinkt uit in ambitie en vakmanschap

Na het succes in 2024 mogen theatergezelschappen Johnny MUS en FroeFroe terug op tournee met hun voorstelling Lampje. Vijf acteurs en één muzikante brengen de wereld van een klein meisje tot leven met een rijke collectie aan instrumenten, decorstukken en poppen. Een samenwerkende vennootschap die verbaast van begin tot eind!

Lampje gaat over een meisje dat Lampje heet en samen met haar vader in een vuurtoren woont. Hij drinkt regelmatig te veel en vergeet zo de lamp in de toren te repareren wanneer die stukgaat. Daardoor vaart er op een zekere nacht een schip op de klippen. Tot haar vader zijn leven weer op orde krijgt, wordt Lampje geplaatst in het Zwarte Huis van de Admiraal, een enge plek vol verschrikkelijke monsters. Dat zeggen ze toch…

Er gebeurde veel, heel veel. Toch voelde het geheel nagenoeg altijd oprecht en empathisch aan.

Hoewel Lampje kinderen als belangrijkste doelpubliek heeft, blijven ook volwassenen niet op hun honger zitten. Dat verzekerde artistiek leider van Johnny MUS, Mieke Laureys (51), mij toen ik haar voor de voorstelling sprak. Ze had gelijk. Hoewel niet elke humoristische knipoog me kon bekoren, werd ik van begin tot einde verbaasd door het vakmanschap van iedereen die een aandeel had in dit complex staaltje muziek- en figurentheater.

Menselijk spel, buitenaardse muziek

Er gebeurde veel, heel veel. De vijf acteurs op scène vertolkten een resem personages met de nodige flair, de één al wat karikaturaler dan de ander. Toch voelde het geheel nagenoeg altijd oprecht en empathisch aan. Af en toe twijfelde ik aan de jeugdigheid van Tanya Zabarylo’s vertolking van het hoofdpersonage, Lampje, maar even snel als die twijfel gekomen was, ging hij ook weer liggen.

Daarnaast stonden de acteurs ook volledig zelf in voor het bewegen van alle poppen. Hoewel daar telkens minstens twee mensen voor nodig waren, verliep dat steeds verbazingwekkend vlot en in sync. Het hoofdpersonage, Lampje, kon me zelfs meermaals aan het lachen brengen, puur door haar komische manier van bewegen.

©Marc Maillard

Tot slot hanteerden de acteurs ook nog eens een camera, waarmee ze de maquettes van de vuurtoren en het Zwarte Huis in detail vastlegden en projecteerden op een doek. Op die manier waren ze helemaal zelf verantwoordelijk voor hun eigen decor. Dat alles werd vakkundig begeleid door Hanne Torfs met spannende, doch soms wat buitenaards aandoende muziek.

Technisch hoogstandje

Het geheel vormde een waar technisch hoogstandje. Lampje werd naast een bende zeer competente performers immers ook samengehouden door sprekende beelden, indrukwekkende maquettes en unieke poppen. Vooral om die redenen blijft de voorstelling hangen.

Meteen toen ik me neervlijde op de diepe stoffen stoel van de theaterzaal viel mijn oog op de prachtige vuurtoren op de scène. Die werd met zo’n verbazingwekkend oog voor detail vervaardigd dat ik me nu nog nagenoeg exact kan herinneren hoeveel trapjes de vader van Lampje op en af moest om de vuurtorenlamp aan te steken. Eindstand: Veel. Het waren er veel.

Met andere woorden, deze voorstelling wordt gekenmerkt door haar veelheid, in elke positieve zin van het woord. Zeker een aanrader om je doorgaans luie zondag mee te vullen!

De voorstelling is op zondag 10 mei te zien in CC De Factorij te Zaventem. De volledige speellijst is te vinden op de websites van FroeFroe en Johnny MUS.

Door Jante Borremans