Vier dagen chaos, deadlines en veel te weinig slaap: zo beleefden de studenten de redactieweek

De redactieweek werd door de meeste studenten ervaren als een intense, maar memorabele "bubbel". Waar de ene groep zich in een soort creatieve microcosmos waande, genoot de andere van de professionele sfeer die mijlenver afstond van de normale lessen.

Voor de redactie Cultuur was het een week van uitersten. Ze omschrijven de ervaring als "superleuk maar vermoeiend”. De vermoeidheid had zelfs een positief effect op de studenten: “we waren zo moe dat het leuk begon te worden.” De grootste overwinning? De allereerste keer je eigen werk gepubliceerd zien worden. En natuurlijk de diepgaande discussies over welke soort chips het beste bij welke persoonlijkheid past.

Bij redactie Politiek overheerst vooral trots. Ze slaagden erin al hun doelen te bereiken, al ging dat niet zonder slag of stoot. Van interviews bij de VRT tot een zoektocht naar een Hongaars winkeltje diep in Brussel: de studenten verlegden hun grenzen. Vooral de drempel om politici te contacteren of onbekenden op te bellen, bleek achteraf veel minder eng dan gedacht. "Het went wel als je het vaker doet," klonk het.

Voor de sportredactie betekende de week vooral: vroeg opstaan, constant focussen en vechten tegen de slechte internetverbinding. Ondanks de strijd om alles op tijd klaar te krijgen, werd er volop genoten van de "laatste stress". Een puntje van kritiek was er ook: de studenten betreurden dat "andere eindredacteurs denken dat sport een 'speeltuin' is, en dat hun eigen politieke redactie het belangrijkste is”, vertellen ze met een knipoog.

Op de redactie Economie werd gewerkt aan thema's die buiten de comfortzone lagen, wat het juist leerzaam maakte. De sfeer was goed, al waren er "pieken en dalen". Een pijnlijk dieptepunt? Per ongeluk de reportage van een andere redactie verknoeien – al willen we niet nog meer olie op het vuur gooien.

Bij Mobiliteit sloeg de stemming om van "AI naar Ohhh". Hoewel ze eerst niet enthousiast waren over het thema, bleek er enorm veel te doen. Ze kampten echter met praktische frustraties. Eén redactielid vatte de Brusselse ervaring kort samen: "15 euro betaald op een step voor een bijna-doodervaring." Toch benadrukken ze dat ze zich echt enorm geamuseerd hebben en zo hun eigen redactie zouden kunnen oprichten.

De redactie Veiligheid ervoer een week van "grote chaos" waarbij ze nooit stilstonden. Het mooiste moment voor hen was dan ook simpelweg het naar buiten gaan. Toch vonden ze hun draai zodra de onderwerpen concreter werden. Het hoogtepunt was hier letterlijk de realiteit opzoeken: het binnenstappen van een gebruikersruimte was iets wat ze anders nooit gedurfd zouden hebben.

Hoewel de vragen over de mysterieuze "Backstage" (wat doen zij eigenlijk?) en de frustraties over geschrapte titels bleven hangen, vond iedereen het een geslaagde editie. Of het nu gaat om het interviewen in het Europees Parlement, het achtervolgen van mannen in het Warandepark voor een sportitem, of het simpelweg leren samenwerken in een onbekende groep: de redactieweek was een spoedcursus in de echte journalistiek.

Door: Mira & Anne-Laure